ҚОНУНИ ҶУМҲРИИ ТОҶИКИСТОН
ДАР БОРАИ ДОДАНИ ХУН ВА ҶУЗЪҲОИ ОН
(Қонуни ҶТ аз 1.02.1996 № 223, 13.11.1998 № 710)
Додани хуну ҷузъҳои таркибии он ҳодисаи ба худ хоси биологи ва иҷтимои буда, дар таърих дар натиҷаи эҳтиёҷоти тандурусти, ки бо наҷот додани ҳаёти шаҳрвандон дар шароити мушкил вобаста аст ва бо роҳи гузаронидани хуну ҷузъҳои он ба мақсади муолиҷа пайдо шудааст.
Манбаи ягонаи ба даст овардани хуни донори ва ҷузъҳои таркибии он донорҳо, яъне шахсоне мебошанд, ки хуни худро медиҳанд.
Хундиҳи (донори) ба ихтиёран ҷалб кардани аҳоли барои супурдани хун ва ҷузъҳои он нигаронида шуда, зуҳуроти воқеии инсонпарвари, иқдоми ихтиёрии кӯмаки рафиқона ва иштироки мустатақиме мебошад дар наҷоти ҳаёту сиҳатии шаҳрвандон, аз ҷумла хешавандони худи ӯ, ки гирифтори мусибат шудаанд.
Ҳамин Қонун ҷихатҳои ҳуқуқии ҳаракати донори ва додани хуну ҷузъҳои онро дар Ҷумҳурии Тоҷикистон танзим менамояд.
Моддаи 1. Принсипҳои донори
Принсипҳои асосии донори дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ин аст, ки вазифаи донори барои инсон зиён надошта, истифодаи хуни донори ва ҷузъи таркибҳои он бехатар мебошад.
Шакли асосии иштироки аҳоли дар ҳаракати донори хунсупории беҳдош аст.
Ҳар шаҳрванди (ҳам зану ҳам марди) Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 18 то 60-сола, ки аз муоинаи тибби гузашта, мубталои бемориҳое нест, ки хилофи донори бошанд, донори хундеҳ шуда метавонад.
Шаҳрвандони ҷумҳуриҳою давлатҳои дигаре, ки изҳори хоҳиш намудаанд, хуни худ ё ҷузъҳои таркибии онҳоро ба муассисаҳои тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон диҳанд, тибқи тартибoти муқарраршуда муоина гардида, ба имтиёзу замонатҳои дар ҳамин Қонун пешбинишуда доранд.
Моддаи 2. Навъҳои донори
...