Дохилшавӣ

Созишнома байни Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Ҳукумати Федератсияи Россия дар бораи фаъолияти меҳнатӣ ва ҳифзи ҳуқуқи шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Федератсияи Россия ва шаҳрвандони Федератсияи Россия дар Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 16 октябри соли 2004

Санаи амалкуни:

Ҳолати ҳуҷҷат: Амалкунанда

Созишнома байни Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Ҳукумати Федератсияи Россия дар бораи фаъолияти меҳнатӣ ва ҳифзи ҳуқуқи шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Федератсияи Россия ва шаҳрвандони Федератсияи Россия дар Ҷумҳурии Тоҷикистон

Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Ҳукумати Федератсия Россия, ки минбаъд Тарафҳо номида мешаванд,

азми худро ҷиҳати таҳким ва рушди робитаҳои иқтисоди байни ҳар ду давлат ба роҳбари гирифта,

фаъолияти меҳнатии муваққатии шаҳрвандони як давлатро дар давлати дигар ҳамчун соҳаи муҳими ҳамкории байни Тоҷикистон ва Россия барраси намуда,

ба принсипҳое, ки дар Созишномаи ҳамкори дар соҳаи муҳоҷирати меҳнати ва ҳифзи иҷтимоии меҳнаткашони муҳоҷир, ки байни сарони давлатҳои аъзои Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил 15 апрели соли 1994 имзо шудааст, инчунин Конвенсияи Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил оид ба ҳуқуқ ва озодии асосии инсон, ки сарони давлатҳои аъзои Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил 26 майи соли 1995 ба имзо расонидаанд такя намуда,

манфиати мутақобиларо дар танзими ҷараёни муҳоҷирати меҳнатии хориҷи ба инобат гирифта, бо дарназардошти вазъи бозори меҳнати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Федератсия Россия

ба мувофиқаи зайл расиданд:

Моддаи 1.

Созишномаи мазкур масъалаи фаъолияти меҳнати ва ҳифзи ҳуқуқи меҳнаткашони муҳоҷир - шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон ва шаҳрвандони Федератсияи Россияро, ки муваққатан дар ҳудуди давлати Тарафи дигар кор мекунанд, танзим менамояд.

Моддаи 2.

Амали Созишномаи мазкур нисбат ба шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон ва шаҳрвандони Федератсияи Россия, ки ба таври доими мутаносибан дар қаламрави Ҷумҳурии Тоҷикистон ё Федератсияи Россия зиндаги мекунанд (минбаъд давлатҳои маҳали зисти доими номида мешаванд) ва дар асоси қонуни фаъолияти муваққати мегардад. Ашхоси номбурда (минбаъд кормандон номида мешаванд), фаъолияти меҳнатии муваққатиро мутобиқи:

а) шартномаҳо барои иҷрои корҳо ё хизматрасони (мннбаъд шартномаҳо барои иҷрои корҳо номида мешаванд), ки байни шахсони ҳуқуқи ё вокеии давлати қабулкунанда (минбаъд фармоишгар номида мешавад) ва шахсони ҳуқуқии давлати маҳали истиқомати доими, ки корманд бо онҳо муносибати меҳнати дорад, баста шудааст;

б) шартномаҳои гражданию ҳуқуқи барои иҷрои корҳо (хизматрасони), ки байни онҳо ва корфармоёни давлати (хизматҳо) қабулкунанда баста шудааст;

в) тибқи шартномаҳои иҷрои кор, ки байни кормандон ва корфармоёни давлати қабулкунанда баста шудааст, анҷом медиҳад.

Тарафҳо вобаста ба ӯҳдадориҳое, ки аз шартномаҳои дар доираи ҳамин Созишнома басташуда бармеоянд, масъулият надоранд.

...

Соглашение между Правительством Республики Таджикистан и Правительством Российской Федерации о трудовой деятельности и защите прав граждан Республики Таджикистан в Российской Федерации и граждан Российской Федерации в Республике Таджикистан

(в редакции Протокола от 29 октября 2013 года)

(в редакции Протокола от 29 октября 2013 года)

Правительство Республики Таджикистан и Правительство Российской Федерации, далее именуемые Сторонами,

руководствуясь взаимным стремлением к укреплению и развитию экономических связей между обоими государствами,

рассматривая временную трудовую деятельность граждан одного государства в другом государстве как важную область таджикско-российского сотрудничества,

основываясь на принципах, содержащихся в Соглашении о сотрудничестве в области трудовой миграции и социальной защиты трудящихся-мигрантов, подписанном главами государств-участников Содружества Независимых Государств 15 апреля 1994 года, а также Конвенции Содружества Независимых Государств об основных правах и свободах человека, подписанной главами государств-участников Содружества Независимых Государств 26 мая 1995 года,

исходя из взаимной заинтересованности в урегулировании процессов внешней трудовой миграции с учетом ситуации на рынке труда Республики Таджикистан и Российской Федерации, согласились о нижеследующем:

Статья 1

Настоящее Соглашение регулирует вопросы трудовой деятельности и защиты прав трудящихся - мигрантов граждан Республики Таджикистан и граждан Российской Федерации, временно работающих на территории государства другой Стороны.

Статья 2

Действие настоящего Соглашения распространяется на граждан Республики Таджикистан и граждан Российской Федерации, постоянно проживающих соответственно на территории Республики Таджикистан или Российской Федерации (далее именуется - государство постоянного проживания), которые на законном основании осуществляют временную трудовую деятельность на территории государства другой Стороны (далее именуется - принимающее государство). Указанные лица (далее именуются работник) осуществляют временную трудовую деятельность в соответствии:

а) с договорами на выполнение работ или оказание услуг, заключенными между юридическими или физическими лицами принимающего государства (далее именуются - заказчики), и юридическими лицами государства постоянного проживания, с которыми работник находится в трудовых отношениях (далее именуются - договоры на выполнение работ);

б) с гражданско-правовыми договорами на выполнение работ (оказание услуг), заключенными ими с заказчиками работ (услуг) принимающего государства;

в) с трудовыми договорами, заключенными ими с работодателями принимающего государства.

...