Замима № 1

ба қарори Ҳукумати

Ҷумҳурии Тоҷикистон

аз 30 августи соли 2011, № 426

Қоидаҳои муайян намудани меъёрҳои бонуси обунавӣ, меъёрҳои бонуси кашфи тиҷоратӣ, бастани қарордодҳои истифодаи қаъри замин

(қарори Ҳукумати ҶТ аз 30.12.2015 № 823)

1. Муқаррароти умумӣ

1) Қоидаҳои мазкур тибқи моддаҳои 274, 279(2) ва 279(4) Кодекси андози Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳия гардидааст ва тартиби бастани қарордодҳо барои истифодаи қаъри замин, муқаррар намудани ҳаҷми ҳадди ақали бонуси обунавӣ ва бонуси кашфи тиҷоратиро муайян менамояд.

2) Қарордод барои истифодаи қаъри замин байни истифодабарандаи қаъри замин ва мақомоти ваколатдор оид ба бастани қарордодҳо барои истифодаи қаъри замин баста мешавад. Қарордод дар давоми на дертар аз 3 моҳи тақвимӣ баъди гирифтани иҷозатнома баста мешавад. Истифодаи қаъри замин бе бастани қарордод роҳ дода намешавад.

3) Ҳаҷми ҳадди ақали бонуси обунавӣ аз тарафи мақомоти ваколатдор оид ба бастани қарордод барои истифодаи қаъри замин дар асоси Қоидаҳои мазкур муайян карда мешавад.

4) Ҳаҷми бонуси обунавӣ вазифаи яке аз нишондиҳандаҳоро барои муайян намудани ғолиби озмун барои ҳуқуқи истифодаи қаъри замин иҷро менамояд.